Muzykofilia

Wstęp: ..............................................................................................
...........................................................................................................
...........................................................................................................
...........................................................................................................
...........................................................................................................

Rozwinięcie: {wypunktujmy}

• grafika, wydanie, teledysk do singla - wszystko to wybitnie mi się nie podoba, okropieństwo
• umiarkowana rewolucja, właściwie drobna rewoltka w brzmieniu, zmiana proporcji gitary/elektronika w porównaniu z poprzednimi płytami
• przesunięcie w stronę elektroniki oczywiście, o czym panowie dają nam znać dobitnie już w otwierającym "Mamo, Mój Komputer Jest Zepsuty", które przywołują jakieś Atari-Teenage-Rioto-podobne stwory (Sabrepulse trochę mi się skojarzyło)
• jest to początek całkiem udany, agresywny i dający kopa, jak za najlepszych lat
• drugi utwór, tytułowy Afterparty utrzymuje tempo otwieracza, podgrzewa atmosferę i do tego ma tekst
• lecz to tylko wstęp przed naj naj kawałkiem na tej płycie, Balem Sobowtórów, który pcha mi w usta tylko jedno określenie: zajebistość w każdym calu; od początkowej linii basu do końcowej naparzanki wszystko jest tu idealne, czysta moc wyrywająca z fotela
• nawet nie jest mi wstyd, że sobie myśle jak zajebiście byłoby do tego poskakać na koncercie
• oprócz najlepszej muzyki pod numerem trzecim kryje się również najlepszy tekst na albumie (o dziwo Ostrowskiego)
• bo tak poza tym, to wydaje mi się, że Afterparty jest o niczym, nie niesie ze sobą żadnych sloganów, teksty są nieciekawe, i paradoksalnie bardzo mi się to podoba
• chociaż żeby nie przedobrzyć - w Ciągle Jestem Sam zdecydowanie przesadzili, jakieś "jestem rozbawiony jak playstation sony" to już nie wypada panowie
• o Nagle Zapomnieć Wszystko już chyba każdy zdążył sobie opinie wyrobić, chyba całkiem trafny wybór na singiel, ale jednak Bal Sobowtórów typuje na drugi
• fajny zabieg zastosowano na Biec, który zdaje się naprawdę biec, niezła dynamika
• Bezstronny Obserwator wybija się tutaj bardzo dobrym refrenem
• za to Mężczyźni Bez Amunicji to już trochę krok w tył, nie wyróżnia się niczym, i Afterparty dokładnie w tym miejscu traci swój impet
• Ciągle Jestem Sam i Joy sytuacji tej nie poprawia, takie miałkie jakieś, songwritersko bez znaczenia, dwa utwory trochę jakby wyciągniete na siłę
• TV Panika to już trochę dosadniejsze przyciśnięcie na gitary, jeden z bardziej widocznych riffów przyplatających się gdzieś tam na wysokości kilkunastu sekund
• bo tak w ogóle to zespół chyba bardziej polubił bas Wandachowicza, który został bardziej wyeksploatowany, no i transowa perka
• Ruin Gruz na closer trochę zbyt mało charakterystyczny, ale niech już im będzie - na plus
• a, no i tam zdaje się, że Ostrowski próbuje tam, już w dosłownym tego słowa znaczeniu, śpiewać
• wyszło lepiej niż można było się spodziewać

Podsumowanie: {najlepsza płyta kulek od debiutu, taki powiew świeżości był diablo potrzebny. niestety mam obawy, że po tych kilkunastu przesłuchaniach album może się znudzić, powtórka z rozrywki, Muchy też przyjąłem z entuzjazmem, teraz ich praktycznie nie słucham wcale.
no i jakoś sobie nie wyobrażam, żebym słuchał tego za 6 lat, tak jak mam z debiutem, od którego wydania 6 rok leci (zabjcie mnie, ale ta płyta wcale się nie zestarzała, w przeciwieństwie do nas). Mimo wszystko jest dobrze, CKOD nadal wybija się na tle innych indie-kapel z polskich podwórek, w których trochę kopii, trochę powtórek (co sparafrazowałem? :>)
{w recenzji nie padło słowo 'bunt', ani żadne w ten deseń - co uważam za osobisty sukces
dziwaczna forma recenzji miała źródło w absolutnym braku pomysłu na rozpoczęcie wypocin}