Muzykofilia

Rock & Roll jeste wystarczająco prymitywny i nie ma w nim bredni - to znaczy mi o ten najlepszy rock & roll. Trafia do ciebie. To rytm. znajdujesz się w dżungli, a tam też mają ten rytm, on jest wszędzie. I to wszystko, po prostu. Zaczynasz wybijać rytm, a on przenika wszystkich. To do ciebie dociera, do mnie dotarło. W rock & rollu, tym dobrym, co kolwiek to 'dobry' miało znaczyć, najważniejsze, że jest prawdziwy. I to ten realizm do ciebie przemawia, czy tego chcesz, czy nie. Dostrzegasz w nim coś prawdziwego, jak w każdej prawdziwej sztuce. Rozumiesz? Prawdziwa sztuka zazwyczaj jest prosta, i jeżeli jest prosta, jest prawdziwa. Rock nie nie może być przeintelektualizowany - nie jest pojęciem. Jest krzesłem, a nie projektem krzesła.

Te słowa powiedział prawie 40 lat temu John Lennon. Niemal pół wieku później nadal możemy odnaleźć te wzorce w współczesnej muzyce. Dinosaur Jr. swoją najnowszą płytą daje świadectwo temu, że prostota w formie nadl w cenie. Beyond nie próbuje zaskakiwać nas bogatą oprawą, intelektualizmem - jest to 50 minut głośnej, hałaśliwej, mocno melodyjnej, rockowej muzyki. Goście z Dinosaur Jr. postawili sprawe jasno: idziemy najprostszą drogą po to, by zadowolić słuchaczy i dać im radość z muzyki. Słuchając tego powrotu (7 lat bez longplay'a, dużo więcej bez DOBREGO LP) nie można im odmówić sukcesu na tej płaszczyźnie.
Wyraźna, typowo piosenkowa struktura, zwrotka - refren - zwrotka, nie pozwala się na pogubienie, dodatkowo sporo tutaj ciekawych riffów autorstwa J. Mascis’a.
To jest krzesło, nie projekt krzesła, krzesła większego, wygodniejszego, krzesła ze skórzanym obiciem. To się liczy.