Muzykofilia

Brakuje mi w słowniku kilku przymiotników, które znacznie ułatwiłyby mi wyrażanie swojego zdania. Jednym z nich jest 4adowniczość. Każdy, kto spotkał się z dziełami, które wychodziły spod rąk tej wytwórni, dobrze zna charakterystyczne cechy muzyki, która tam powstaje. Czym Ninja Tune jest dla hip-hopu, tym 4AD jest dla fanów smutnych, często mrocznych dźwięków. No, więc taki przymiotnik powinien powstać, chociażby po to, żebym mógł teraz spokojnie powiedzieć, że The Czars jest 4adowe.

O zespole tym nie łatwo się czegoś dowiedzieć, żeby zobrazować - nawet taka angielska Wikipedia ich nie zna. Jako żem zaradny, jakoś sobie poradziłem, i bogatszy o kilka faktów, śmiało mogę robić za chwilowego theczarsologa.
Jak już wspominałem, grają bardzo 4adowo, chociaż podlegają mało znanej angielskiej wytwórni Bella Union.
Zmotywowany ciekawą nazwą albumu - The Ugly People vs. The Beautiful People postanowiłem poznać, i nie żałuje. Znalazłem nim muzykę niesamowicie spokojną, wręcz slowcorową (sadcorową?). Mimo, że wiosna się zaczyna, a muzyka to typowo jesienna, trzyma mnie przy sobie wieczorami. Główna siła formacji tkwi w wokalu. Śpiewa (no to dosyć rzadki przypadek, że mogę po prostu powiedzieć 'śpiewa'- nie lubię używać tego czasownika, a tu pasuje jednak idealnie) nam John Grant, o głosie, który wydaje nam się przekazywać "Ja tu jestem dorosłym, doświadczonym mężczyzną i wiele w życiu przeszedłem, więc masz się mnie słuchać szczeniaku". No i mnie to przekonuje, bowiem koleś ma świetny głos, spokojny i stonowany. Akompaniują mu straaasznie leniwe gitary, czasem pianino czy trąbka - album nie jest pozbawiony jazzowego trochę klimatu.
Chodź fani żywiołowości takiego Bloc Party czy innych !!! szybko by przy tym pousypiali, to ja jako fan znajomych Cocteau Twins polecam.